Nina June over de Seal Skin Tour: ‘Het concert moet voelen als een film van je eigen leven’

april 2026, interview

Met haar nieuwe album Seal Skin ~ Anthems of a Woman neemt Nina June je mee in een wereld van poëtische, cinematische pop. In een exclusief gesprek met Amare vertelt ze hoe haar muziek persoonlijke verhalen combineert met universele thema’s, en hoe dit op vrijdag 24 april live in de Nieuwe Kerk in Den Haag uitgroeit tot een totaalervaring waarin het publiek wordt meegevoerd, als in een film.

Je nieuwe album heet Seal Skin ~ Anthems of a Woman. Wat betekent dit album voor jou persoonlijk?
Dit album heb ik geschreven als een soundtrack van mijn leven. ‘Seal Skin’ is een mythische, vrouwelijke figuur die geboren is in de zee en uiteindelijk aan land gaat om met een man die zij ontmoet een leven op te bouwen. Ze probeert dan te voldoen aan allerlei verwachtingen en wordt daar als vrouw uiteindelijk niet gelukkig van. Voor mij is dit een heel herkenbaar thema: je voelt als vrouw allerlei verwachtingen in het leven en het gaat heel erg over je eigen vorm vinden, hoe je het voor jezelf wil samenstellen. Er wordt aan alle kanten aan je getrokken, maar wat wil je zelf? Wat is jouw eigen vorm? Daar gaat het album voor mij over. Over alle lagen van je identiteit. Vrouwen worden eendimensionaal neergezet en klein gehouden, maar met dit album is er een wens van mij om alle verschillende kleuren te laten zien. Een heel persoonlijk en autobiografisch werk dus.

De muziek is verhalend, persoonlijk en wordt ook vaak cinematisch genoemd. Zie jij je muziek als een soort film in geluid?
Absoluut. Ik zie er zelf direct beelden bij en vind het fijne aan filmische muziek dat ook andere mensen ernaar kunnen luisteren en hun eigen beelden uit hun leven erbij kunnen zien. Ik maak het inderdaad bijna alsof de muziek al onder een film zit. Zo wordt het een ervaring waarin je meegevoerd kan worden, eerder dan een serie losse songs.

En hoe vertaalt zo’n ervaring zich dan naar het podium? Is deze tour een concert of echt een totaalervaring?
Een totaalervaring! Het is zeker een concert, maar wel met overgangen en een bepaalde flow. Er is een openingstune en het gehele concert wordt een soort soundtrack. Het publiek kan gaan zitten en alles over zich heen laten komen en dan hoop ik dat de beelden, ervaringen en herinneringen uit hun eigen leven alle ruimte krijgen.

Is er dan ook een verschil met wat de bezoeker kan verwachten van de Seal Skin Tour dat ze thuis, via het album, niet ervaren?
Het album heb ik geproduceerd over een hele lange tijd. Je hoort op het album de ultieme versies, deels opgenomen in Londen met een 12-koppig strijkorkest en deels in Nederland met allerlei muzikanten. Maar het mooie van een live ervaring is dat iedere avond anders is en je het bijna samen maakt met het publiek. Een synergie tussen de muzikanten op het podium, de ruimte en de akoestiek, en die is fantastisch in de Nieuwe Kerk. Het is een unieke ervaring, want een avond als deze komt nooit meer terug en maak je met elkaar. Ik hoor van veel bezoekers die bij een concert zijn geweest dat de muziek ook heel anders binnenkomt. Het is als kijken naar een kunstwerk als je naar de plaat luistert, maar bij een live concert zit je er middenin!

“De Nieuwe Kerk wordt een vijfde bandlid.”

Je zei het al: de Nieuwe Kerk is een bijzondere, intieme, bijna sacrale plek. Wat voor invloed heeft zo’n ruimte op jouw muziek en performance?
Eigenlijk zijn we met zijn vieren van de band, maar de Nieuwe Kerk wordt dat vijfde bandlid, of eigenlijk orkestlid. De kerk doet mee, want zingen op een plek als deze geeft een enorme extra dimensie aan de muziek. Ik heb eerder gezongen in de Nieuwe Kerk en daar krijg ik echt vleugels van. Je gaat er ook anders door zingen. De akoestiek en de natuurlijke galm op zo’n plek is uniek, dus ik pas hoe ik zing – en hoe wij zingen met zijn vieren – aan op die ruimte. Ook de stilte speelt mee in de muziek, en ik denk dat je dat als publiek echt gaat merken. Een ervaring die je nergens anders krijgt.

Wat hoop je dat het publiek in Den Haag gaat voelen als ze daar samen in die ruimte zitten?
Ik hoop dat ze het concert als een film kunnen ervaren, een soundtrack van hun eigen leven waarbij ruimte is voor eigen beelden, herinneringen, gevoelens en ervaringen. Het zijn mijn persoonlijke verhalen, maar de thema’s zijn heel universeel. Het gaat over liefde, verlies, rouw en jezelf opnieuw uitvinden. Het gaat over je losmaken van alles, je kracht hervinden en ook over kwetsbaarheid. En dat zijn volgens mij universele thema’s, waarbij iedereen wel zijn eigen verhaal heeft. Dat maakt het voor mij bijzonder. Als bezoekers na het luisteren met hun eigen verhalen bij mij komen, betekent dit dat mijn verhaal hun verhaal is geworden. Dat is voor mij het hoogst haalbare.

“Mijn verhalen worden het verhaal van het publiek.”

Voor iedereen die jou en jouw muziek nog niet kent: met welk nummer moeten ze beginnen? En waarom?
Van het nieuwe album denk ik dat ze moeten beginnen met The Lighthouse (Particles). Dat is een song over de bakens in ons leven. Als we onze koers kwijt lijken te zijn, dan hebben we hopelijk allemaal een aantal mensen in ons leven waarvan we weten dat die op hun plek blijven en er altijd zijn. Ik zie dat dit nummer daarom resoneert en veel geluisterd wordt op Spotify. Maar… ze kunnen natuurlijk ook gewoon naar mijn Spotify gaan en bovenaan beginnen bij Rainbow Ashes. Dit nummer, en mijn Spotify-hit We Watched It All Come Down, gaan we natuurlijk ook spelen tijdens de tour. Deze songs zijn van mijn vorige albums en veel mensen kennen ze al wel, maar weten nog niet dat ik Nederlands ben of dat mijn gezicht bij deze nummers hoort. Daar hoop ik met deze tour weer wat meer verandering in te brengen.

Bestel tickets

Meer Amare Stories