(c) Anne van Zantwijk

Desi van Doeveren brings Aletta Jacobs to life in ALETTA de musical

maart 2026, interview, tekst: Gina Miroula / Theater Oostpool

Actrice Desi van Doeveren speelt Aletta Jacobs in ALETTA de musical, de fonkelnieuwe productie van Theater Oostpool en TEC Entertainment die op 31 maart en 1 april in Amare te zien is. Lees hier alles over hoe ze het publiek mee neemt in het leven van de eerste vrouwelijke arts van Nederland, die haar tijd ver vooruit was. 

“Het voelt alsof ik een soort taak krijg,” zegt actrice Desi van Doeveren (35) vanuit haar appartement in de Amsterdamse Baarsjes, waar ze via Zoom inbelt voor het interview. Ze lacht breed terwijl ze vertelt over haar nieuwste rol: Aletta Jacobs, een vrouw die haar tijd ver vooruit was. “Vanaf het moment dat ik me in haar leven verdiepte, dacht ik: wat een iconisch figuur.”

Aletta Jacobs (1854–1929) brak alle verwachtingen. Ze werd de eerste vrouwelijke arts van Nederland en was een voorvechtster van vrouwenrechten. Voor de voorbereiding trad Van Doeveren letterlijk in Aletta’s voetsporen. Ze bezocht Sappemeer, Jacobs’ geboorteplaats, en liep langs plekken die bepalend waren in haar leven. “Het is bijzonder om iemand te spelen die geen vrouwelijk voorbeeld had. Soms voelt het alsof ze even over mijn schouder meekijkt.”

In ALETTA de musical komt Jacobs niet alleen naar voren als historische figuur, maar ook als mens: koppig, humoristisch, soms zacht, altijd moedig. De rol vraagt om zang, spel en timing, maar vooral om menselijkheid.

Hoe reageerde je toen je hoorde dat je Aletta Jacobs ging spelen? 
“Ik wilde het meteen met alle tachtig handen die ik niet heb aanpakken en ben direct begonnen met het verzamelen van materiaal. In het begin wist ik niet zoveel over haar, want in geschiedenisboeken staat maar weinig, alleen dat het over een dokter ging.”

“Toen Daria me belde (Bukvić, regisseur en artistiek leider van Theater Oostpool) met het goede nieuws, was ik in Nieuw-Zeeland met mijn vriend. Ik kwam net uit de douche, het was elf uur ’s avonds. Ik heb gegild toen ik de rol kreeg.”

Wat vind je bijzonder aan Aletta Jacobs?
“Ik bewonder veel aan Aletta. Ik zou graag ongegeneerd in haar (puber)brein willen meekijken: waar kwam die intrinsieke kracht, die bijna instinctieve drang naar rechtvaardigheid, vandaan? Ze had nauwelijks vrouwelijke voorbeelden. Juist daarom vind ik het bijzonder dat zij al jong een vanzelfsprekende weerstand tegen onrecht voelde, sterker dan de sociale druk. Wat een lef, moed en veerkracht.”

Hoe heb je Aletta leren kennen, en wat verraste je het meest over haar?
“Een belangrijke gelijkwaardigheid voor haar was dat vrouwen een stem hebben en regie over hun eigen lichaam. Haar leven zat vol tegenslagen (ze verloor o.a. een kindje), maar ze ging altijd door. Toen ze arts was, zag ze hoe belangrijk het was dat vrouwen zonder schaamte naar de dokter konden. Ruim veertien jaar lang heeft ze gevochten dat vrouwen in winkels mochten zitten in plaats van staan. Ze had een enorme innerlijke drive, en dat zie je ook terug in het stuk. Zelfs als mannen haar probeerden tegen te houden, bleef ze op zoek naar vrouwen wereldwijd die ook voor zichzelf wilden opkomen.”

Herken je iets van jezelf in Aletta?
“Ja, absoluut. Dat dingen je zomaar overkomen en dat je ergens in kukelt. Ooit zong ik bij de begrafenis van mijn opa Ave Maria. Ik vond het rete spannend en sloot mijn ogen. Toen voelde ik me ineens heel groot, alsof ik iedereen kon optillen en naar de overkant kon dragen. Dat gevoel heb ik nu ook bij Aletta. Ik ben nieuwsgierig, ongegeneerd, en ik vind niks te gek. Als iemand iets met me wil delen, veroordeel ik dat niet. Ik deel zelf ook veel met vrienden en familie.”

Hoe heb je je voorbereid op de rol?
“Ik heb haar boek gelezen, dat ze zelf schreef, dichterbij kom je niet. Ze was grappig, een voorvechtster, maar ook zacht en lief. Ze was moeder, maar verloor haar kindje, wat terugkomt in een nummer over verlies in de voorstelling. Voor de voorbereiding ben ik naar Sappemeer gegaan, haar geboorteplaats, en deed de Aletta-wandeling langs belangrijke plekken uit haar leven: haar HBS, het ouderlijk huis, waar ze op de trein stapte. Voor haar huis heb ik het gewoon gedaan: ik belde aan. Er woont nu een kunstenares met haar man. De sfeer en de verzameling boeken, brieven en ansichtkaarten, die haar man me liet zien, gaven mijn fantasie een enorme boost. Alles voelde ineens dichtbij; ik voelde me echt verbonden met haar leven.”

Wat is je favoriete scène of nummer?
“Het lied over het overlijden van haar kindje raakt me enorm: eerlijk en mooi. Daarnaast zing ik graag de nummers over jezelf opzij zetten voor het grotere goed, en een krachtig female empowerment-duet met Gaia Aikman. Er zijn ook grappige scènes, zoals met Eva van der Gucht als pessarium: droog en geestig, terwijl het tegelijk ontroert.”

Hoe is het om met deze cast te werken, en wat kan het publiek verwachten qua muziek, stijl en energie?
“De cast is geweldig; er zit veel hart in en veel goodwill. Iedereen is open naar elkaar en vol energie. We hebben ook een all-female band, wat alles heel gelijkwaardig laat voelen. Ik kijk er enorm naar uit om te spelen, zeker naast Gaia Aikman, die zo’n krachtige stem heeft en fantastisch zingt. De muziek is van Sjaan Duinhoven, Wilko Sterke en Jeroen Sleyfer; de vrouwen spelen zelf op gitaar, bas, saxofoon, toetsen en drums. Het geheel heeft veel levens- en vechtlust. Muzikaal is het veelzijdig: pop, rock en soul. Vaak virtuoos en krachtig, maar er zijn ook intieme liedjes.”

Wat betekent “Niets is onmogelijk”, de ondertitel van de musical, voor jou?
“Ook al ben je alleen, als je moed durft te tonen, kun je verschil maken. Schaamteloos jezelf overal voor inzetten, met een goed hart, dat geeft vertrouwen.”

Wat maakt deze musical anders dan andere producties?
“Ik ben heel blij dat we een groot publiek kunnen bereiken. Met musical kan je velen raken en bewustzijn creëren over gelijkwaardigheid. Het is nooit te laat om dat te voelen. Samen staan we sterk. Ik wil laten zien dat we gezegend zijn dat we regie hebben over ons eigen lichaam, iets wat niet overal vanzelfsprekend is. Bewustzijn verspreiden via een komische maar stevig inhoudelijke musical met een flinke vleug lieflijke ‘fuck it’-energie, dat vind ik fantastisch.”

Deze tekst werd geschreven door Gina Miroula in opdracht van Theater Oostpool en werd aangepast naar redactionele richtlijnen van Amare.

Order your tickets

Agenda

    • Tue 31 Mar ’26
      19:45
      Danstheater
    • Wed 1 Apr ’26
      19:45
      Danstheater

More Amare Stories

Waiting list

Wish list

Added:

To wishlist