Mensen Zeggen Dingen

Biografieën

Ma7eo
Ma7eo koos niet tussen Medellín en Curaçao. Hij creëerde iets geheel nieuws.

Mateo Bonilla Perez groeide op in zowel Colombia als Curaçao en had jarenlang het gevoel dat hij in de ruimte tussen twee werelden leefde, zonder echt bij een van beide te horen. Muziek werd voor hem de manier om die kloof te overbruggen. Wat er aan de andere kant uitkwam, is een geluid dat niet stilzit: de energie van urban Latin en afrobeats die tegen de wortels van salsa, bachata, merengue, zouk en kizomba aanleunt, met hier en daar invloeden van jazz, neo-soul en hiphop. Zijn productie is tegelijkertijd warm en nauwkeurig, organisch, maar met een duidelijke ritmische intentie achter elke laag. Hij schrijft in het Spaans, Papiaments, Nederlands en Engels, omdat sommige delen van zijn verhaal alleen in bepaalde talen bestaan.

Salva
Salva Akrum is een multidisciplinair maker uit Rotterdam, geboren in Dordrecht. Hij beweegt tussen woord, beeld en lichaam en laat spoken word, dans en beeldende kunst samensmelten tot verhalen die raken aan herinneringen, identiteit en verbeelding. Zijn werk nodigt uit om even stil te staan, te luisteren en vooral te voelen. Eerder was zijn werk onder andere te zien op Oerol en in de Kunsthal Rotterdam.

Wessel Klootwijk
Wessel Klootwijk (1993) is een Rotterdamse schrijver, dichter en verhalenverteller met een bouwkundige achtergrond. Hij vangt vergankelijke momenten in taal, maakt woordkunst tastbaar in exposities en brengt de stad tot leven op het podium. Zijn werk beweegt tussen het alledaagse en het weidse, het liefdevolle en het kritische — altijd met oog voor de schoonheid die je bijna zou missen. Zowel schrijvend als sprekend zet hij de gewoonste dingen in hun schoonste licht.

Met wortels in Papendrecht, vertakkingen in Dordrecht en een hart in Rotterdam, bouwt hij bruggen tussen mens, natuur en gebouw, herinnering en vooruitzicht. Als performer en presentator brengt hij verhalen tot leven, van spoken word tot geschreven poëzie en proza. Een schrijver tussen haringmarkt en havenlicht. Waar iedereen een letter is uit een verschillend alfabet, dicht hij graag de spatie.

Daniëlle Zawadi
Daniëlle Zawadi (1999) schrijft proza en treedt op met spoken word. Haar verhalen gaan veelal over wat het betekent om jong te zijn in Nederland als iemand van de tweede generatie: geboren in de Democratische Republiek Congo maar opgegroeid in Nederland.

In haar werk kaart Zawadi haar bi-culturele achtergrond aan. Ze heeft het over vriendschap en hoe de definitie daarvan verandert hoe ouder ze wordt. Als lid van Gen Z ziet ze in haar schrijven een kans om haar belevingswereld vast te leggen als een foto: een beeld waarin anderen zich herkennen, doordat ze talen als Nederlands, Frans en Engels mengt, en verwijst naar natuurkunde, popcultuur en familietradities. Een vorm hiervan was haar theaterdebuut Alstublieft, Zawadi. Dit was een one-woman spoken word-voorstelling waarmee ze door het land tourde.

Recent heeft Zawadi een bundeling van haar voordrachtsteksten gemaakt, opgedragen aan #FreePalestine, #FreeSudan en #FreeCongo. De titel van het werk is Ik kan eigenlijk niet op deze manier werken en het is bedoeld om door anderen te worden voorgedragen. Zawadi hoopt hiermee de drempel om in beweging te komen, te verlagen.

Moze Naél
Tussen dag en vandaag manoeuvreert Moze Naél langs spoken word, poëzie en muziek. Woorden die diep door huidlagen snijden, zinnen die emoties doorklieven en melodieën die je meevoeren naar plekken waar je nooit bent geweest. Moze Naél vind je tussen de regels, voorbij genres. Zwevend tussen nostalgie en melancholie creëert Moze Naél een plek waar klanken, woorden, zinnen en emoties dieper in je nestelen dan ooit. Hij heeft een stem als iedereen, maar niet zoals ieder ander. Scherpe kartelranden rondom woorden, gevormd door wat hij hoorde, zag en voelde. Zijn stem zacht en rauw. Woorden teder en meedogenloos. Klanken kalmerend en scherp. Moze Naél neemt je mee in een wereld waar je oog in oog komt te staan met al jouw tegenstrijdigheden. Moze Naél is meer dan een aaneenschakeling van persoonlijke gegevens, een opsomming van publicaties en prijzen, meer dan een reeks van zijn, kunnen en willen. Door te laveren tussen samen zijn en alleen leerde Moze Naél dat de juiste snaar raken het enige is wat er toe doet.