Internationaal, Haags en vol contrast: zo programmeert Saskia Lankhoorn het nieuwe klassieke seizoen

7 april 2026, interview

Het klassieke seizoen 2026/2027 van Amare is in verkoop gegaan. Hoe stel je een programma samen dat tegelijk internationaal, actueel, toegankelijk én geworteld in de stad is? Programmeur Saskia Lankhoorn vertelt hoe zij het nieuwe seizoen vormgaf: over klimaat als thema, samenwerkingen met Haagse ensembles en de zoektocht naar spanning, contrast en nieuw publiek voor klassieke muziek.

Hoe past het klassieke aanbod van komend seizoen bij het karakter van Amare en de stad Den Haag? 
Een overkoepelend thema in het nieuwe klassieke seizoen is het tonen van contrasten in repertoire en het thematisch verwerken van zich herhalende patronen. Ook klimaat als thema is iets dat ik in veel terug zie in het aanbod wat ik krijg, en wat natuurlijk een urgent thema is. Overkoepelend heb ik dat uitgewerkt in twee contrasterende werken die als ankers in het hoofdprogramma staan: Water Music van Händel en The Desert Music van Steve Reich. Het iconische Water Music wordt uitgevoerd door Gli Incogniti: het internationale topensemble van Amandine Beyer. The Desert Music is voor een groot deel verankerd in de stad, want naast een prachtige uitvoering van het Nederlands Kamerkoor, bied ik overdag een podium voor een Zingdag en verzorgt het Haags Toonkunstkoor een bijzonder voorprogramma. Den Haag kan letterlijk een stem laten horen en klassieke muziek wordt toegankelijk gemaakt voor iedereen. Zo ontstaat een mooie cirkel: Amare biedt podium aan de internationale top én musici uit onze eigen stad. Wat interessant daarbij is dat ook Haagse Ensembles en studenten van het Koninklijk Conservatorium meespelen in de uitvoering van The Desert Music, dus zowel in de openbare ruimte alsook in de Concertzaal is onze stad vertegenwoordigd.

Zoek je bij het programmeren eerder contrast of juist samenhang? Kun je ons daar een inkijkje in geven? 
Ik programmeer zo breed mogelijk. In een veelzijdig en open gebouw als Amare kan dat ook: van renaissance tot hedendaagse muziek, van een klein strijkkwartet tot een groot orkest. In die breedte ontstaan vanzelf contrasten. Juist dat contrast vind ik belangrijk, omdat het spanning creëert. In goede muziek zit spanning, en in een goede programmering ook. Dat gevoel van nieuwsgierigheid – wat ga ik ervaren? – is precies waarom je naar een concert wilt gaan. Goede performers hebben bovendien een energie die je aandacht vasthoudt. Daardoor wil je blijven luisteren, ook als je misschien nog niet precies weet wat je gaat horen of kunt verwachten.

Neem je ook risico’s in de programmering? Waarom en met welk concert?
Voor de een is iets risicovol, voor de ander helemaal niet. Ik laat zoveel mogelijk verschillende perspectieven zien. Amare leent zich daar perfect voor; we hebben hier veel partijen in huis die elkaar kunnen versterken. Dit seizoen zoek ik onder meer met Elisabeth Hetherington en Francesca Ajossa samenwerkingen op. Zo zetten we in de serie Orgel in dialoog het bijzondere Duyschot/Witte-orgel in de Nieuwe Kerk centraal. Organist Francesca Ajossa geeft het instrument een stem en werkt in deze programmalijn samen met zangers, dansers en strijkers. In de nieuwe serie Ik ben Elisabeth presenteert Amare Elisabeth Hetherington als artist in residence. Ook zij gaat in haar programma’s verschillende samenwerkingen aan, onder andere met het Koninklijk Conservatorium, het Residentie-Orkest en Writers Unlimited. In samenwerking met Daniele Zawadi creëert zij een nieuwe tekst op Frauenliebe und Leben van Robert Schumann, een tekst die enkele eeuwen later toch wel wat gedateerd is geworden terwijl de muziek zo prachtig en tijdloos is. Dat zijn precies de geluiden die ik graag laat horen: kwaliteit én visie, en tegelijk bereikbaar en met aandacht voor het publiek.

Welke ervaring wil je dat bezoekers na afloop meenemen naar huis? 
Elk concert is een unieke beleving. Soms word je overweldigd door hoe virtuoos iemand speelt en helemaal opgaat in de muziek. Andere keren wil je dat een concert je aan het denken zet of verrast met iets nieuws. Alle concerten in Amare bieden virtuositeit en kwaliteit, maar hoe je dat ervaart verschilt. In de Nieuwe Kerk ga je in gesprek met musici en stel je vragen, in de Conservatoriumzaal is de beleving meer theatraal, en in de Concertzaal beleef je muziek samen met duizend anderen. Of het nu een podium met pianist is, een semi-geënsceneerde setting, een prachtig lichtontwerp of uitzonderlijk toneelbeeld, variatie maakt elk concert bijzonder, of je nu voor het eerst komt of een doorgewinterde concertbezoeker bent.

Kun je met de series dit seizoen zo van al die smaken proeven? 
Zeker. De series bieden een rijk palet: je kunt gaan voor de grote internationale virtuozen, de Haagse trots, voor artiesten die iets nieuws creëren, voor opera, film en intieme muziek. Wie meerdere series volgt, ontdekt zo het beste wat de klassieke muziek van nu te bieden heeft door het hele gebouw van Amare én in de Nieuwe Kerk.

Hoe verleid je komend seizoen twintigers om een klassiek concert te bezoeken? 
Dit jaar introduceren we de nieuwe neoklassieke programmalijn in de Nieuwe Kerk: een genre dat populair is bij jongere generaties. Het is belangrijk dat die stem gehoord wordt en dat deze doelgroep ervaart hoe bijzonder live muziek is, want het is zo anders dan via een koptelefoon! Denk bijvoorbeeld aan Max Richters Vivaldi Recomposed-The New Fours Seasons in de Concertzaal of de neoklassieke concerten in de Nieuwe Kerk.

En welk concert zou je aanraden aan iemand die denkt dat klassieke muziek “niet voor hem of haar” is? 
Dat hangt helemaal af van waar iemand nieuwsgierig naar is. Je kunt groots denken en je onderdompelen in een opera zoals Waiting for the Barbarians van Philip Glass, of meedoen aan de nieuwe miniserie Muziek met yoga, waarbij je prachtige muziek op een hele andere manier kunt gaan beleven. Wie eenmaal een concert in Amare heeft meegemaakt en voelt hoe een droom van een artiest tot leven komt, komt vaker terug. En wie wil, kan zijn eigen serie samenstellen op basis van wat diegene aanspreekt. Een tip: de concertzaal is ook een plek om tot rust te komen. Gun jezelf de tijd om te dromen, na denken en los te komen van de tijd. Daar zijn geen regels voor!

Tot slot: waar kijk jij zelf het meest naar uit, los van publieksverwachtingen? 
Ik kijk enorm uit naar Patricia Kopatchinskaja's Prometheus, een groots muziektheatraal gebaar door een van de meest expressieve violistes van deze tijd. Ook het gracieus verfijnde spel van Isabelle Faust met het Basel Chamber Orchestra is iets om naar uit te kijken. Naar The Desert Music, waarin het hele gebouw letterlijk gaat zingen, naar Obsession van Compagnie La Tempête, en naar kersverse Koningin Elisabethwedstrijd-winnaar Nikola Meeuwsen. Ook de nieuwe Ik ben…-serie met Elisabeth Hetherington, de supersterren van de moderne close-harmony groep Roomful of Teeth met Caroline Shaw, en prachtige Händel-aria’s gezongen door Jeanine De Bique staan hoog op mijn lijst. Daarnaast zijn ook de viering van de Club van 90 en de Klassiek van nu serie echte hoogtepunten dit seizoen. Eigenlijk kan ik helemaal niet kiezen…

In veel repertoire is een thema te vinden: geschiedenis herhaalt zich, patronen keren terug, oud en nieuw smelten vanuit contrast samen tot iets nieuws. In minimal music zorgen repetitieve patronen ervoor dat je tijdens het luisteren steeds nieuwe dingen hoort. Die combinaties van herhaling en vernieuwing, van oud en nieuw, vormen rode draad van dit seizoen.